• 13 februari 2013

Kaapstad 13 februari 2013 – Dinsdagmorgen om 05.00  uur meldt de wekker zich en spring ik er uit om als eerste het raam te sluiten en de kou verder buiten te houden. Was ik er alvast maar. Zuid Afrika met een temperatuur rondom Kaapstad van 23-27 graden nodigt toch wel uit. Laatste momentdingetjes nog even in de koffer en de voeding voor de draagbare laptop omgewisseld voor die van de laptop (pfff, waar snachts wakker worden al niet goed voor is). Om half zeven op Schiphol en 20 minuten later (!) ben ik binnen. Niet te geloven. Had ik een uurtje langer kunnen slapen. Carnavalsdipje op de luchthaven?

botanische-tuin-cape-town-250x250

Enfin, ik had maandag een boek gekocht, de laatste Deense Roman die furore schijn te maken, dus waar maak ik me druk om. Een bak chocolademelk voor mijn neus, boek open en van de wereld verdwijnen en ik zit eerder in het vliegtuig dan ik in de gaten heb. Een vlucht volgens het boekje, glad en rustig, 11 uur lang.

2 films en 100 pagina’s boek en 3 power-naps verder landen we op het vliegveld in Capetown, waar Ramona mij opwacht.
Ramona, getrouwd met Nick en moeder van Ela (4 jaar) heeft me uitgenodigd om te komen en heeft haar nek uitgestoken en risico’s genomen om dit te organiseren. Juichend vertelt ze mij dat er ruim 20 deelnemers voor de eerste drie dagen training zijn aangemeld en 17 voor de tweede driedaagse, met een optie op drie tot vier meer!
In het stikkedonker landde ik en evenzo arriveerde ik in hun huis waar ik na een glas mangosap al snel weer in bed lag. Moe en blij met een eigen kamer met een ruim bed.

Woensdagmorgen om kwart voor negen ben ik weer bij de mensen. Alhoewel, Nick was al naar zijn werk in Muizenberg. Tja, wel grappig, al die Nederlandse namen tussen de Engelse. Fruitontbijtje met yoghurt, beetje email lezen en dan gaan Ramona en ik op pad. Dochtertje uit school halen en daarna lunchen in Tokay.

Apart systeem hebben ze hier. Nog niet zolang geleden is er een soort minimumloon bepaald voor horecamedewerkers. Minimum 10 Rand per uur. Staat gelijk aan ongeveer 1 euro! De rest bestaat uit de fooi. Meer krijg je niet. Pfffffffffffff
De ‘waitress’ heeft een litteken in haar gezicht, bijna van mondhoek tot oor. Voedsel voor fantasieën over geweld. Na de lunch rijden we naar Kirstenbosch National Botanical Garden. De grootste botanische tuin ter wereld. “The most beautiful garden in Africa”

Wat een pracht, dat park tegen de helling van de Kaapstadse bergen. Het is eerder half vijf dan ik wil en gaan we richting huis, via een supermarkt. De kleine Ela heeft het zonder een onvertogen woord volgehouden om mee te wandelen. Onvermoeibaar naar het lijkt.

Een van de lastige verschijnselen in de buurt waar ik logeer is een voor mij ongewoon probleem. Bavianen, die rustig je huis binnenkomen en alle etenswaren jatten, de boel onder kakken en alles overhoop halen. Meer nog dan tegen criminelen zijn de huizen beschermd tegen de bavianen. Er staan zelfs langs de weg verkeerswaarschuwingsborden.
Volgens Ramona zijn ze de laatste tijd wat teruggedrongen en laten ze zich minder zien. Mooi niet dus. Na het avondeten, op de porch napratend met Nick, komt er een hele bavianenfamilie door de straat paraderen. Snel de hond naar binnen want als die aanvalt delft die het onderspit. Volgens Ramona hebben bavianen grotere slagtanden dan leeuwen. Ik weet nog niet of dat waar is en voorlopig neem ik het maar aan.

Morgen  nog een spannende toeristendag voor de boeg. Wellicht schrijf ik erover…………..

To snel, Jan