• 15 januari 2017

Transcriptie video:

Geweldloos communiceren betekent voor mij als eerste een kwaliteitsverandering in mijn leven die ik nooit had kunnen dromen. Ik herinner mij dat toen mijn dochter 15 was, het huis verliet en is daar nooit meer teruggekomen. En mijn zoon studeerde in Engeland en die schreef briefjes in de trant van: “Pap, je geld heb ik nodig om te studeren maar laten we maar ophouden met communiceren want dat werkt echt voor geen meter.” En ik dacht: die twee die sporen niet.

Totdat ik op een gegeven moment, en dat was 1998, in Noord-Ierland bij een congres een workshop aantrof over geweldloze communicatie. En de vriendin die ik bij me had op dat moment zei: “God Jan, dat lijkt me wat voor jou.” En ik heb nooit geweten wat ze daarmee bedoelde en aangezien die andere workshops me ook niet interesseerde dacht ik van ach wat let me niet. En ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik op de tweede dag van die workshop een rollenspel speelde met de trainster die de rol van mijn zoon pakte en ik de rol van de vader, want die kende ik het beste. En toen werd me binnen 10 minuten duidelijk dat er aan mijn kinderen niets mankeerde. En dat kwam binnen.