Verbindend Communiceren in Oekraïne

“Wil je mee, Sonja? Naar Oekraïne, om daar te assisteren bij de VC-training aan een groep mensen die, in hun eigen leef- en/of werkomgeving, dialogen in gang willen zetten of willen ondersteunen, om bij te dragen aan het helpen oplossen van interreligieuze conflicten in de diverse communities?“

“Natuurlijk wil ik graag mee!“ Vanwege nieuwsgierigheid naar het land (nog nooit geweest) maar ook vooral om bij te dragen aan het welbevinden van de mensen die zich voor zulke grote uitdagingen geplaatst zien als de bevolking van Oekraïne. Zoals de inval in de Krim, vroegere dreigingen en strijd intern en van buitenaf voor vrijheid met alle gevolgen van dien. De vertwijfeling bij de IDP’s, de bijna 1 miljoen Intern Displaced Persons, die gevlucht zijn uit de oostelijke provincies en vanuit de Krim richting west Oekraïne. (Bij elkaar een gebied dat twee keer zo groot is als Nederland!)

Hoe heb ik dat ervaren?

Als ik contact maak met de gevoelens die boven komen, is het een diepe dankbaarheid voor de warmte en de verbinding die ik heb ervaren in de contacten met de mensen die deze training mogelijk maakten, de organisatoren en ook met de mensen die de training volgden. Ontroering dat deze mensen zo open stonden om de taal van het hart te leren en zo’n verbinding ervaarden met zichzelf en elkaar. Ontroering dat ik hun blijdschap en dankbaarheid mocht zien en ontvangen. Ontroering dat mensen die elkaar in het dagelijkse leven niet snel zouden ontmoeten of opzoeken, zoals onder andere verschillende orthodoxe priesters en imams, elkaar hier ontmoetten en elkaar konden horen en zien. En ontroering dat deze mensen verbaasd waren dat andere mensen met een ander geloof gewoon ook mensen waren, net als zijzelf.

Dat ze ontdekten dat deze “andere” mensen uiteindelijk het zelfde wilden als zijzelf en dezelfde behoeften hadden als zijzelf. Zoals de behoefte aan veiligheid, harmonie, autonomie, heelheid, verbinding, betekenis, leren, enzovoorts… en spelen en humor. En er werd ook zoveel gezamenlijkheid in de humor en in het plezier ervaren! Erg hoopvol was het ook voor mij dat deze hele groep mensen aangaven aan het eind van de trainingsdagen met elkaar in contact te willen blijven, omdat ze zo’n vertrouwen en veiligheid ervaarden. Ik ben weer enorm gesterkt in mijn verlangen om bij te dragen aan het verrijken van het leven middels Verbindende Communicatie, door deze ervaring.

En ben zo blij dat ik mee kon en ben gegaan en dit zelf ‘aan den lijve’ kon ervaren. Deze en andere opgedane ervaringen tijdens de reis vervulden mijn behoefte aan verbinding, bijdrage en betekenis, schoonheid (prachtig land!), groei, samenwerking, vertrouwen, inspiratie, humor, rouwen en last but not least: vieren van het leven. Dank je Jan, voor de uitnodiging. En dank voor het voorleven van VC vanuit je tenen, waardoor er ruimte kwam voor deze ervaringen. (En ja, ik ga graag een volgende keer wéér mee ☺.)

– Sonja van der Meulen