Een ‘student’ over Verbindend Communiceren:  “Life-enriching it is”

Dankbaarheid ervaar ik, als ik terug kijk op de afgelopen jaren dat ik bezig ben met Geweldloos oftewel, zoals Jan het zo treffend noemt, Verbindend Communiceren.

Waarom?

Omdat ik een innerlijke helderheid heb verworven die me zoveel meer verbinding oplevert. Niet alleen met mezelf, ook met anderen. Concrete handvatten om te communiceren volgens de 4 model-stappen van het gedachtengoed als basis waar ik altijd op terug kan vallen.

Omdat ik nu woorden kan geven aan wat ik voel, aan die innerlijke chaos aan emoties die me zo kan overvallen en in de war brengen. Lukte het me eerder niet te benoemen wat ik precies voelde dan kan ik nu in elk geval benoemen dat ik verwarring en onrust ervaar en dat ik tijd en ruimte nodig heb om het helder te krijgen. En soms helpt het alleen al als ik dát benoem; dan ontstaat er rust in mij en is er begrip bij de ander en blijkt dat voldoende.

Omdat ik zicht heb gekregen op wat empathisch luisteren écht in houdt, heb leren luisteren naar de ander zonder zelf in te vullen, leeg en toch AAN-wezig. Heb leren checken; voel je .. omdat je behoefte hebt aan … Er écht kunnen zijn voor de ander, al luisterend.

Omdat ik nu weet dat mijn intentie(willen bijdragen aan het verrijken van het leven, verbinden) telt, ook al lukt het me niet altijd en overal om verbindend te communiceren; mijn verlangen is er wel. De giraf in mij wordt steeds vaardiger.

Omdat ik mijn jakhalzen heb leren herkennen, erkennen en omarmen en mezelf leer accepteren zoals ik ben. Helemaal. Ik kan zelfs om ze lachen, soms zelfs met ze.. En als ik denk dat ik ze allemaal ken komt er opeens weer een nieuwe bij… en hij is welkom!

Omdat ik het kind in mij kan koesteren en beseffen dat ik altijd kan blijven spelen en lachen en plezier maken. Ik kies. En ik geniet. Van humor, het spel, plezier maken.

Omdat ik geniet van de vrijheid die het me oplevert door te beseffen dat ik niet verantwoordelijk ben voor de interpretaties van een ander, en dat niets wat een ander zegt of doet over mij gaat, alleen over de behoeften van die ander. Ik kan betreuren dat mijn woorden of daden pijn opleveren voor een ander.

En beseffen dat het niet mijn intentie was. Beseffen ook dat ik het gereedschap heb om met de reactie van de ander om te gaan. Wat een opluchting!!

Omdat ik, door dit alles steeds meer te internaliseren, meer contact en verbinding ervaar met alles en iedereen, kan zien hoe we behoeften invullen met wat we doen/zeggen.

Omdat ik zo in contact kan blijven met mijn eigen levensenergie, constant, die weer deel uit maakt van alle levensenergie, van het hele universum. Dit levert me dagelijks zoveel verbinding en energie op!

Een groot cadeau.

In het Engels ‘Life-Enriching’. In Marshall’s taal, klinkt het zo prachtig. And it truly is. To me J.

Ik ervaar een diepe dankbaarheid.

S.v.d.M. te A.